Naszym sponsorem jest:

Aktualności

Serce to jeden z najważniejszych narządów organizmu człowieka. Jest ono bowiem organem napędzającym do pracy inne narządy ludzkiego ciała. Dlatego tak ważne jest jego prawidłowe funkcjonowanie. Nieprawidłowa praca serca, w wyniku pojawienia się zaburzeń rytmu serca, może być bardzo niebezpieczna dla życia człowieka. Ważna jest w takich przypadkach jak najszybsza diagnoza i zastosowanie odpowiedniego leczenia.

Rodzaje zaburzeń rytmu mięśnia sercowego
Do zaburzeń rytmu serca zaliczamy tachyarytmie i bradyarytmie. Przyczyny powstawania zaburzeń rytmu serca mogą być bardzo różne, bowiem mogą wynikać z zmian patologicznych w sercu czy wydzielania dużej ilości adrenaliny i innych. Bradykardia zatokowa to zmniejszenie akcji serca do mniej niż 60 uderzeń serca na minutę. Może występować u sportowców, ale w ich przypadku jest to proces fizjologiczny. Tachykardia zatokowa to natomiast pobudzenie akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę. Wśród tachyarytmii wyróżniamy także trzepotanie przedsionków (200-350 uderzeń/min.) oraz migotanie przedsionków (350-600 uderzeń/min.). Migotanie serca jest stanem zagrożenia życia. Inny podział zaburzeń rytmu to arytmie komorowe, dotyczące tylko komór serca, oraz arytmie nadkomorowe, a więc odnoszące się zarówno do komór i przedsionków lub samych przedsionków serca. Niewyrównane zaburzenia rytmu serca mogą wywołać poważne schorzenia w organizmie, a nawet spowodować zgon.

Leczenie farmakologiczne zaburzeń rytmu serca
Leki przeciwarytmiczne są to farmaceutyki, które posiadają pewne działania uboczne, dlatego też muszą być one stosowane bardzo ostrożnie i zawsze pod nadzorem lekarza. Niektóre z nich mogą być stosowane w zapobieganiu powstawania arytmii, inne do przerywania napadów tachy - czy bradyarytmii. Większość leków antyarytmicznych może być przyjmowanych w obu przypadkach.
Leki podawane doraźnie i profilaktycznie 
    • Chinidyna.
Lek odniesienia w terapii zaburzeń rytmu serca, tzn. taki lek, z którym porównywane są inne leki. Jest to preparat doustny, stosowany obecnie w warunkach szpitalnych przy przygotowaniu do kardiowersji elektrycznej, a więc zabiegu mającego na celu przywrócenie prawidłowego rytmu serca za pomocą defibrylatora. Stosowana jest łącznie z antykoagulantami, bowiem może wywołać zakrzepy i zatory. Zapobiega ona także pojawieniu się zaburzeń serca mogących pojawić się po tym zabiegu. Kiedyś stosowana także do leczenia niemiarowości nadkomorowych. 
    • Fenytoina.
Innym lekiem jest fenytoina. Jest to lek przeciwpadaczkowy, ale wykazuje także działanie na niektóre zaburzenia rytmu serca. Główne jej zastosowanie to wyrównywanie niemiarowości serca, które wynikają z zatrucia glikozydami nasercowymi naparstnicy, lekami, które stosowane są w niewydolności mięśnia sercowego. Jeżeli fenytoina stosowana jest przez dłuższy czas należy monitorować jej stężenie we krwi, ze względu na mogące pojawić się silne objawy niepożądane po jej stosowaniu. 
    • Propafenon.
Jednym z częściej stosowanym lekiem jest propafenon, podawany zarówno z nadkomorowych, jak i komorowych zaburzeniach. Wykazuje on także pewne działanie miejscowo znieczulające. • Meksyletyna Zapisywana przez lekarzy w częstoskurczach nadkomorowych i komorowych. Wykorzystywana przy leczeniu niemiarowości komorowych wynikających z niedokrwienia serca lub zatrucia glikozydami naparstnicy, czy w przypadkach opornych na inny lek antyarytmiczny – lidokainę. 
    • Leki beta - adrenolityczne
Najważniejszą grupą leków stosowanych zarówno z zapobieganiu, jak i leczeniu arytmii, są beta – adrenolityki. Mają one szerokie zastosowanie, ponieważ wykorzystywane są w niemiarowościach pochodzenia nadkomorowego, zespole Wolffa – Parkinsona – Whitea, częstoskurczach serca wywołanych nadmiernym wysiłkiem czy stresem, jak również arytmiach, które wynikają z innych chorób, jak nadczynność tarczycy czy guz chromochłonny nadnerczy. Ich skuteczne działanie wykazano w zaburzeniach rytmu serca współistniejących z chorobą wieńcową czy niewydolnością serca. Najważniejsze jednak ich działanie to zastosowanie beta- adrenolityków w profilaktyce zawału serca. 
    • Werapamil i Diltiazem
Są to leki należące do grupy antagonistów kanału wapniowego. Werapamil i Diltiazem stosowane są w trzepotaniu i migotaniu przedsionków. Dodatkowo Werapamil wykazuje działanie przy częstoskurczach nadkomorowych. Należy zachować odstęp między ich stosowaniem i podawaniem beta- adrenolityków, ponieważ mogłoby to spowodować zbyt duże spowolnienie akcji serca. Leki stosowane profilaktycznie 
    • Amiodaron
Lekiem, który wykazuje bardzo silne działania uboczne, ale często stosowanym jest amiodaron. Wykorzystywany jest on do leczenia częstoskurczu komorowego i nadkomorowoego, a także trzepotaniu i migotaniu przedsionków. Posiada on szereg objawów ubocznych. Najważniejszym jednak przeciwwskazaniem do jego stosowania są schorzenia tarczycy, ponieważ lek ten w swojej budowie zawiera atom jodu, który wpływa na ich nasilenie. Leki stosowane doraźnie 
    • Lidokaina
Jest to miejscowo znieczulający, jednak podawany dożylnie działa na zaburzenia rytmu serca. Wykorzystana w leczeniu doraźnym migotania lub trzepotania komór, częstoskurczów komorowych. Podawana w arytmiach komorowych w przebiegu ostrego zawału serca, a więc w stanach zagrożenia życia. Leki antyarytmiczne to bardzo szeroka grupa leków. Większość z nich stosowana jest tylko na oddziałach szpitalnych pod ścisłym nadzorem lekarza. Mogą być one ze sobą łączone w celu uzyskania lepszego efektu. Niekiedy przy podawaniu leków przeciwarytmicznych należy monitorować ich stężenie we krwi, szczególnie przy kojarzeniu co najmniej 2 leków, a także u osób z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek.

Mgr farm. Marta Bednarska
Tekst przygotowany przez redakcję portalu www.abcZdrowie.pl
Wiecej informacji o chorobach serca można znaleźć na www.kardiolo.pl

Oferta partnetów Fundacji: